تفاوت ماموپلاستی و لیفت سینه چیست؟

ماموپلاستی چیست و چه کاربردهایی دارد؟

جراحی ماموپلاستی یک اصطلاح کلی در جراحی پلاستیک پستان می باشد که با هدف اصلاح اندازه، بازسازی و تغییر ساختار پستان ها انجام می شود. در نوع کاهشی، این جراحی با هدف کوچک کردن سینه های بزرگ و متناسب سازی آن ها با فرم بدن بیمار صورت می گیرد. این عمل علاوه بر جنبه های زیبایی، نوعی جراحی درمانی به شمار می رود که مشکلات فیزیکی مانند دردهای مزمن گردن، شانه، پشت و حساسیت های پوستی زیر چین پستان را به طور کامل برطرف می کند.

در مقابل، جراحی ماموپلاستی افزایشی که به جراحی پروتز سینه نیز معروف است، برای افزایش حجم و برجستگی سینه ها کاربرد دارد. این روش برای بانوانی که از سایز سینه خود رضایت ندارند یا به دلایلی مانند ژنتیک، کاهش وزن شدید و بیماری سرطان پستان بخشی از بافت طبیعی پستان خود را از دست داده اند، مناسب می باشد. در این عمل، جراح با قرار دادن ایمپلنت های سیلیکونی یا نمکی در پشت بافت یا زیر عضله قفسه سینه، فرمی متقارن و ایده آل در پستان ها ایجاد می کند.

لیفت سینه یا ماستوپکسی چیست؟

لیفت سینه یا ماستوپکسی (Mastopexy) جراحی زیبایی پستان می باشد که با هدف بالا کشیدن و سفت کردن سینه های شل و افتاده انجام می شود. عواملی مانند جاذبه زمین، افزایش سن، بارداری، شیردهی و کاهش وزن شدید موجب کشیدگی پوست و ایجاد حالت خالی و آویزان در پستان ها می شوند. در این عمل، جراح با برداشتن پوست شل و اضافی اطراف پستان و متراکم ساختن بافت های باقی مانده، سینه ها را به سمت بالا هدایت می کند تا فرمی جوان تر و محکم تر به خود بگیرند.

بخش مهمی از این جراحی به تغییر موقعیت نوک سینه و هاله اطراف آن (آرئول) به سمت بالا اختصاص دارد تا افتادگی پستان (پتوز) به طور کامل اصلاح شود. در این فرآیند، جراح نوک سینه متمایل به پایین را به جایگاهی بالاتر و طبیعی تر در مرکز پستان منتقل می کند. همچنین در صورت نیاز، قطر هاله تیره رنگ اطراف نوک سینه کوچک تر می شود تا تناسب و زیبایی ظاهری سینه ها به طور کامل بازسازی شود.

تفاوت ماموپلاستی و لیفت سینه و مقایسه آنها

برای آشنایی و درک بهتر تفاوت ماموپلاستی و لیفت سینه، در جدول زیر به "مقایسه عمل ماموپلاستی و لیفت سینه" پرداخته ایم تا آگاهی کامل در این باره داشته باشید.

5 تفاوت اصلی ماموپلاستی و لیفت سینه

بسیاری از بیماران تصور می کنند این دو عمل مشابه یکدیگر هستند، اما از دیدگاه یک فوق تخصص جراحی پلاستیک، تفاوت های ظریف عروقی، عصبی و آناتومیک بسیار مهمی بین آن ها وجود دارد. در ادامه به بررسی 5 تفاوت ماموپلاستی و لیفت سینه می پردازیم.

هدف جراحی؛ تغییر در سایز یا اصلاح زاویه و فرم

تفاوت بنیادی ماموپلاستی و لیفت سینه، در نیاز اصلی بیمار نهفته است. اگر سینه های شما فرم مناسبی دارند اما سایز آن ها بیش از حد بزرگ یا بسیار کوچک است، کاندیدای مناسبی برای عمل ماموپلاستی هستید. اما اگر از سایز سینه خود رضایت دارید و تنها مشکل شما، شلی، آویزان بودن و پایین رفتن نوک سینه ها است، جراحی بالا کشیدن سینه راه حل اصلی شما می باشد. ماستوپکسی زاویه پستان ها را نسبت به قفسه سینه اصلاح می کند تا ظاهر آنها جوان تر به نظر برسد.

میزان تهاجم و دستکاری بافت داخلی سینه

در جراحی ماموپلاستی کاهشی، جراح باید لوبول ها و مجاری غددی پستان و همچنین بافت های چربی عمیق را برش داده و تخلیه کند. این کار نیازمند مهارت بالای جراح برای حفظ خونرسانی به نوک پستان است. در مقابل، در جراحی لیفت سینه سنتی، دستکاری بافت های داخلی غددی بسیار محدودتر است. جراح بیشتر با لایه های پوستی و زیرپوستی سر و کار دارد و با ایجاد یک کرست داخلی از جنس بافت خود پستان، آن را بالا می کشد. بنابراین، درجه تهاجم به بافت های غددی عمیق در ماستوپکسی به مراتب کمتر از ماموپلاستی کاهشی است.

نوع برش جراحی و میزان اسکار

میزان اسکار یا جای زخم ناشی از جراحی، دغدغه مشترک اکثر متقاضیان است. نوع برش جراحی مستقیما با میزان افتادگی پستان ها رابطه دارد:

• برش دور هاله (Periareolar): این برش دایره ای به دور هاله تیره سینه ایجاد می شود و کمترین میزان اسکار را دارد. این روش برای افتادگی های بسیار خفیف کاربرد دارد.

• برش عمودی یا آب نباتی (Lollipop): شامل یک برش دور هاله و یک خط عمودی مستقیم تا چین زیر سینه است. این روش برای افتادگی های متوسط بسیار ایده آل بوده و اسکار کمتری نسبت به روش لنگری ایجاد می کند.

• برش لنگری یا تی وارونه (Inverted-T / Anchor): شامل برش دور هاله، خط عمودی و یک برش افقی در چین زیر پستان است. این روش تهاجمی ترین الگو بوده و برای افتادگی های شدید (پتوز درجه سه) یا ماموپلاستی های کاهشی با حجم بسیار بالا استفاده می شود.

در ماموپلاستی کاهشی معمولا به دلیل حجم بالای بافت برداشته شده، استفاده از برش لنگری اجتناب ناپذیر است، در حالی که در لیفت سینه در بسیاری از موارد می توان با تکنیک عمودی به نتیجه ایده آل رسید.

حس نوک سینه و غدد شیردهی

حفظ حس جنسی نوک سینه و توانایی شیردهی از دغدغه های اصلی بیماران می باشد. عصب دهی حس این ناحیه عمدتا توسط شاخه های حسی جانبی و جلویی عصب های بین دنده ای تامین می شود. در جراحی لیفت سینه، به دلیل عدم دستکاری عمیق بافت غددی داخلی، این مسیر عصبی و خونرسانی پستان کاملا حفظ شده و عملکرد شیردهی و حس نوک سینه هیچ آسیبی نمی بیند.

اما در ماموپلاستی کاهشی شدید ( به ویژه در مواجهه با سینه های بسیار بزرگ و آویزان )، گاهی انتقال نوک سینه به موقعیت بالاتر بدون قطع اعصاب و عروق امکان پذیر نمی باشد. در این شرایط خاص، جراح از تکنیک فری نیپل (Free Nipple Graft) استفاده می کند که در آن، نوک و هاله سینه به عنوان گراف آزاد کاملا برداشته و پیوند زده می شود. در روش فری نیپل، حس نوک سینه به طور کامل از بین رفته و امکان شیردهی در آینده وجود نخواهد داشت؛ لذا آگاهی از این "تفاوت ماموپلاستی و لیفت سینه" پیش از جراحی بسیار حیاتی می باشد.

دوره نقاهت و مراقبت های پس از عمل

جراحی ماموپلاستی (به ویژه در نوع کاهشی) به دلیل وسعت بیشتر جراحی، دستکاری عمیق بافت غددی و تخلیه چربی ها، دوره نقاهت طولانی تر و تهاجمی تری دارد. این عمل معمولا بین دو تا چهار ساعت طول می کشد و میزان تورم، کبودی و درد پس از آن بیشتر است. بیماران پس از جراحی معمولا به مدت بیست و چهار تا چهل و هشت ساعت نیاز به استفاده از درن (لوله های تخلیه ترشحات) دارند؛ همچنین بازگشت به کارهای سبک دفتری حدود دو هفته و بازگشت به فعالیت های سنگین تر حداقل شش تا هشت هفته زمان نیاز دارد.

یکی دیگر از تفاوت های ماموپلاستی و جراحی لیفت سینه ساده معمولا سریع تر (حدود یک تا سه ساعت) انجام می شود و دوره نقاهت راحت تر و درد کمتری دارد؛ چرا که بافت داخلی پستان کمتر دستکاری شده و چربی تخلیه نمی شود. در این عمل معمولا نیازی به درن نیست و بیمار می تواند پس از یک هفته به فعالیت های روزمره خود بازگردد. با این حال، در هر دو جراحی برای تثبیت فرم سینه ها، استفاده مداوم از سوتین های مخصوص طبی (فشاری) به مدت حداقل شش هفته برای تمامی بیماران الزامی می باشد.

آیا انجام همزمان ماموپلاستی و لیفت سینه ممکن است؟

بسیاری از بانوان به طور همزمان دچار افتادگی شدید و کاهش حجم پستان ها (به ویژه خالی شدن بالای سینه) هستند. در این موارد، جراحی های تک زاویه ای نتایج جذابی نخواهند داشت.

1. کاندیدای ایده آل پروتز پکسی: برای بیمارانی که سینه های آن ها به دلیل زایمان یا کاهش وزن شدید آویزان شده و در عین حال بافت داخلی نیز تحلیل رفته است، جراحی ترکیبی لیفت و پروتز سینه یا پروتز پکسی (Augmentation-Mastopexy) بهترین گزینه است. جراح پروتز را برای ایجاد حجم در بخش فوقانی قرار داده و سپس با ماستوپکسی، پوست اضافی را حذف کرده و سینه را بالا می کشد.

2. مزایای جراحی همزمان: بیمار تنها یک بار تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرد و خطرات بیهوشی مکرر حذف می شود. همچنین، گذراندن یک دوره نقاهت مشترک به جای دو دوره جداگانه، فرآیند بهبود را بسیار آسان تر می کند. از طرفی، جراح می تواند حجم پروتز و میزان لیفت پوست را در لحظه هماهنگ کند تا تقارن و فرم طبیعی فوق العاده ای حاصل شود.

ماندگاری نتایج در جراحی های فرم دهی سینه

تفاوت اصلی ماموپلاستی و لیفت سینه در تغییر حجم پستان ها می باشد؛ به طوری که جراحی ماموپلاستی مستقیما سایز و حجم سینه ها را از طریق برداشتن بافت غددی (کاهشی) یا قرار دادن ایمپلنت (افزایشی) تغییر می دهد، در حالی که لیفت سینه (ماستوپکسی) هیچ گونه تغییری در حجم و سایز کلی سینه ایجاد نمی کند و صرفا با حذف پوست اضافی، سینه های افتاده را بالا می کشد تا فرم آن ها سفت و جوانسازی شود. بنابراین، اگر از سایز سینه های خود رضایت دارید و فقط به دنبال برطرف کردن افتادگی و بالا کشیدن آن ها هستید، عمل لیفت سینه برای شما کاندیدای ایده آل تری می باشد؛ اما اگر قصد دارید سایز سینه های خود را بزرگ تر یا کوچک تر کنید، باید جراحی ماموپلاستی را انتخاب نمایید.

مقایسه هزینه ها؛ هزینه ماموپلاستی بیشتر است یا لیفت سینه؟

هزینه جراحی ماموپلاستی کاهشی به دلیل طولانی تر بودن زمان جراحی و پیچیدگی تخلیه بافت عمیق، معمولا بیشتر از لیفت سینه ساده است. در ماموپلاستی افزایشی نیز هزینه خرید پروتز سینه بر اساس برند انتخابی به دستمزد جراح و بیمارستان اضافه می شود. بالاترین هزینه مربوط به جراحی ترکیبی پروتز پکسی می باشد. توجه داشته باشید که این عمل ها جنبه زیبایی دارند و تحت پوشش بیمه های درمانی قرار نمی گیرند، مگر در ماموپلاستی کاهشی درمانی با تایید گیگانتوماستی شدید و آسیب جدی به ستون فقرات.