تزریق چربی باسن

این چربی معمولا از مناطقی که دارای تجمع چربی زائد و موضعی هستند مانند شکم، پهلو ها، ران ها، پشت کمر یا بازو ها استخراج می شود. این فرآیند دوگانه علاوه بر حجم دهی به باسن، به لاغری، کاهش سایز و پیکرتراشی ناحیه اهدا کننده چربی نیز کمک شایانی می کند.

ماندگاری تزریق چربی معمولا بین ۳ تا ۱۰ سال متغیر است و در صورت ثبات وزن مراجع می تواند به عنوان یک روش طولانی مدت تلقی شود. در ماه های اول پس از جراحی، حدود ۳۰ تا ۵۰ درصد از سلول های چربی جذب بدن می شوند. اما سلول هایی که موفق به اتصال به جریان خون رسانی (رگ زایی) شوند زنده مانده و به بافت دائمی بدن تبدیل می شوند.

دلیل آن این است که این جراحی بر پایه انتقال چربی از بدن خود فرد استوار است و برای حجم دهی مناسب به باسن، به حجم زیادی از چربی انباشته نیاز می باشد. افراد بسیار لاغر فاقد ذخایر چربی کافی در شکم یا پهلو ها هستند و برای خوش فرم کردن باسن خود باید از روش های جایگزین مانند کاشت پروتز باسن یا تزریق ژل استفاده کنند.

آمبولی چربی یک خط جدی و نادر است که در اثر ورود ناخواسته ذرات چربی به درون رگ های خونی آسیب دیده و انتقال آن ها به ریه یا قلب رخ می دهد. جراحان پلاستیک با تجربه برای پیشگیری از این عارضه، از کانول های استاندارد و بزرگ استفاده می کنند و تزریق چربی را تحت فشار های بسیار ملایم و کنترل شده، صرفا در لایه های زیر پوستی سطحی (نه درون عضلات عمیق) انجام می دهند.

پزشکان توصیه می کنند مراجعان حداقل تا ۶ ماه پس از عمل تزریق چربی باسن، از انجام هر گونه تزریق عضلانی یا آمپول زدن در این ناحیه خودداری نمایند. این کار مانع از آسیب به عروق خونی تازه شکل گرفته و تخریب سلول های چربی تازه پیوند شده می شود.